Tiny houses

Heb jij al eens van tiny houses gehoord? Dat zijn miniwoninkjes die vooral in Amerika flink in opkomst zijn. De woningen zijn zo’n 45 vierkante meter groot en toch compleet ingericht. In zo’n piepklein huisje móet je als bewoner keuzes maken; alleen het hoognodige past erin. En dat vind ík natuurlijk weer boeiend. 

De documentaire ‘Een kleine verandering’ bracht me op het spoor van tiny houses. In de documentaire komt de Nederlandse woonwagenbewoner Alowieke van Beusekom aan het woord. Van Beusekom ‘houdt niet van grote huizen met veel spullen’. Echt prachtige en treffende dingen zegt ze. ‘Er ligt zo veel geschiedenis opgeslagen in ik-weet-niet-hoeveel spullen. Het zijn niet alleen de spullen, maar ook de emoties die eraan kleven. Dat ligt allemaal maar opgestapeld. Er is geen beweging meer. Kom daar maar weer eens uit.’

Van Beusekom kiest liever. Spullen met een dubbele functie mogen blijven. Bijvoorbeeld iets nuttigs waaraan zij een mooie herinnering heeft en wat óók nog mooi is. Dan nog, denk ik, is het een flinke uitdaging om zó minimalistisch te leven. Maar vanuit deze enigszins filosofische benadering vind ik tiny houses wel erg interessant.

Minderen van spullen is part of my life. Zakelijk, maar ook privé. Met veel plezier doe ik mee met mijn eigen (besloten) Facebookgroep ‘De Opmaakmaanden’. In deze groep hebben we in september veel persoonlijke verzorgingsproducten opgemaakt. De maand oktober branden we oude kaarsjes op en versturen we ansichtkaarten die nog in de kast liggen. In november staat het opmaken en weggeven van ooit ingekochte cadeautjes op het programma.

Opvallend vaak hoor ik van mijn cliënten: ‘Waarom heb ik het toch zo lang bewaard terwijl het stinkt, lelijk is, het helemaal niet bij mij past, ik er gewoon veel te veel van heb…’ Dat zal een bewoner van een tiny house niet overkomen…