Wie mij volgt op LinkedIn heeft mogelijk kortgeleden een post van me gelezen over het opzeggen van donaties aan goede doelen of wijzigen van abonnementen.

Ik was die week bij een cliënt die op haar to-dolijstje had staan: energieprijzen vergelijken en keuze maken voor energieleverancier. Ze had namelijk een ‘fantastisch’ aanbod gekregen, wat maakte dat ze zich wat opgejaagd voelde. ‘Oh hemeltje, dan moet ik daar óók weer m’n energie in steken.’ Samen hebben we wat prijzen vergeleken, reviews bekeken, gewikt en gewogen en uiteindelijk de keuze gemaakt om te blijven bij de energieleverancier die ze al had. Zij was daar namelijk helemaal niet ontevreden over. Maar je moet sterk in je schoenen staan om niet verleid te worden door telemarketeers. Journalist Julien Althuisius wijdde daar in de Volkskrant een leuk stukje aan.

Mijn cliënt had zich eerder wél laten verleiden. Namelijk om aan een loterij deel te nemen. Daarmee stoppen vond ze moeilijk, vooral omdat ze de opzegging dan telefonisch moest doen. Maar door veranderingen in haar inkomsten besloot ze de knoop door te hakken en te bellen.

Dan denk je dus goed na over je keuze, je zet voor- en nadelen op een rij. Je vindt het plegen van zo’n telefoontje al niet leuk, je vindt het al lastig om kort en zakelijk te blijven… en dan tref je aan de andere kant van de lijn een goed getrainde ‘tegenstander’ die maar één doel heeft: jou op andere gedachten brengen. Zo’n salesbeest dat wordt afgerekend (denk ik dan maar) op het krijgen c.q. behouden van donateurs. Zo’n gebekte (vaak) jongeling die al zijn of haar charmes in de strijd gooit en die zegt: ‘Maaaaaar… mag ik dan nog een keer de voordelen noemen’. Of: ‘Maaaaar… weet u wel hoe hoog de prijs komende maand is?’ Of: ‘Maaaaaar… wilt u dan voor een lager bedrag?’

Vorige week werd het mijn cliënt teveel. Stijf van de stress begon ze aan het telefoontje om haar deelname aan de loterij op te zeggen, wetend dat ze weerstand moest bieden; die lui aan de andere kant van de lijn lijken geen idee te hebben van wat ze mensen soms aandoen. Technisch zat het ook al tegen en werd de verbinding verbroken. Mijn anders zo vriendelijke cliënt begon er spontaan van te vloeken. Opvallend genoeg is er dan ook bij ‘opzeggen van’ een wachtrij van 15 minuten. Terwijl – ik heb het echt weleens geprobeerd – je bij ‘lid worden’ gelijk aan de beurt bent. Hou dat maar eens vol.

In mijn begeleiding kon ik die ochtend veel toevoegen door te zeggen ‘bel maar opnieuw, je hebt er goed over nagedacht, hou het kort, kap maar af, laat je niet ompraten’. Het lukte haar! En terwijl ik dit schrijf, verzin ik de titel van dit blog: ‘Power against de salestijgers’. We kunnen het!

 

Heb jij vragen of uitdagingen rondom het maken van keuzes over spullen en tijd: bel me gerust eens kennis te maken.

 

 

Foto: credits to Unsplash